Wij leerden elkaar kennen in een koffietentje waar Jeroen al weken “gewoon even rustig wilde werken” en Maya elke ochtend binnenviel met een cappuccino in de ene hand en haar telefoon in de andere. Na een paar dagen wist hij precies hoe ze haar koffie dronk, en na een paar weken zat hij niet meer achter zijn laptop maar tegenover haar aan tafel.

Wat begon met wat geplaag over te luide telefoongesprekken, groeide uit tot gesprekken die eindigden pas toen de barista’s de stoelen op tafel zetten. Vanaf dat moment waren we eigenlijk gewoon onafscheidelijk.

We delen een liefde voor goed eten, slechte grappen en het soort chaos dat alleen leuk is als je het samen meemaakt. Of het nu een spontaan weekendje weg is, een volledig mislukte kookavond of gewoon samen niets doen, het klopt altijd.

En nu, na heel wat cappuccino’s, pizza’s en kleine avonturen later, gaan we op 1 augustus officieel ja zeggen tegen elkaar.
Met de mensen die we het liefst om ons heen hebben. Zonder opsmuk, gewoon wij.